Biz elimizden geleni yaptık, ama oğlunuz Juan öldü.
Bu olamaz. Onun nefes aldığını gördüm.
Yanılıyorsunuz. Daha önce hiç mi hata yapmadınız?
Bu kez değil.
Onu görmek istiyorum.
Göreceksiniz. Ama bilmelisiniz ki, görünümü sizi yanıltacaktır.
Onu gördüğünüzde nefes aldığını sanabilirsiniz.
Ancak, ona bir makine nefes aldırıyor.
Bakın, eğer elinizden bir şey gelmiyorsa, onu başka bir yere götüreceğim.
Para bulacağım. Eğer bir umut varsa...
Hiç yok.
Beyin ölümünün anlaşılması güçtür.
Oğlunuza makineyle oksijen veriyoruz...
...o da nefes alıyormuş gibi görünüyor...
...ama beyni öldü.
Ama oğlum Juan güçlüdür...
...henüz 16 yaşında.
Eğer nefes alıyor diyorsanız...
...pekâlâ nefes alıyor olabilir.
Meslektaşımın da dediği gibi, o yalnızca makine.
Üzgünüm ama size inanmıyorum.
Maalesef...
...kanıtımız var.
Juan'ın son EEG'si düzdü.
Bu beyin ölümü demektir.
Bir bitki gibi olması önemli değil, yeter ki yaşasın.
Hanımefendi, oğlunuz öldü.
Juan?
O öldü.
Bir yakınınızı aramamızı ister misiniz?
Ben yalnızım. Kocam iki yıl önce kalp krizinden öldü.
Yalnızca kayınvalidem var. Başımda yük.
Juan'a motosikletini vermişti!
Lanet motosiklet!
Ona dedim!
"Eğer böyle sürersen, başına kötü bir şey gelir!"
Bunlar her gün olan şeyler...
Her gün mü?
Benim "her gün" ölen bir oğlum yok!
Yemin edin!
Nasıl?
Juan'ın öldüğüne dair yemin edin!
Böyle bir şeyi ilk kez siz istiyorsunuz...
Yargılama.
Evet hanımefendi, yemin ediyoruz.
Oğlunuz öldü.
"...yaklaşan çılgınlık karşısında savunmasız."
"Her gün senin aldığın bir şeyi giyiyorum.
"Bugün, iki yıl önce aldığın botları giydim.
"Onları çıkarmama yardım etmiştin, hatırladın mı? Çünkü ben becerememiştim.
"Onları bu sabah gördüğümde sen aklıma geldin...
"...ve onları senin için giydim.
"Ama vuruyorlar.
"Bazen bu botlar gibi senin hatıran da...
"...kalbimi çok acıtıyor. Nefes alamıyorum.
"Onları çıkartamıyorum."
Bana 1,000 peseta borç verir misin?
– Yok. – 500? İhtiyacım var.
– Bozuk param yok, üzgünüm. – Lütfen.
Bu botları çıkarmama yardım edersen, sana 5,000 veririm.
Anlaştık! Gidip şurada oturalım mı?
– Nerede? – Çeşmenin önüne.
Gel buradan.
Otur buraya.
– Bunu mu? – Evet, önce onu.
Böyle çıkar.
Çok sıkı!
Sen de biraz it!
Nasıl itebilirim?
Hayır, bekle bir dakika, bak...
Bacağımı geri ver!
İşte!
Bak şimdi, tabanı aşağıya doğru...
...ucu da yukarıya doğru, anladın mı?
Bu şekilde çekeceksin.
Kıpırdamıyor.
Dinle, lütfen!
Boş ver!
Dur!
Hayır, lütfen!
Dur diyorum, sırılsıklam oldum.
– Ben yağmuru severim. – Ben sevmem.
Bir arkadaştan yardım isteyeceğim.
Hayır, işte paran. Al şunu.
Sağ ol, eyvallah.
– Sağanak yaptı, değil mi? – Evet. Bir kafe konyak lütfen.
Tabii.
Bir telefon açacağım.
Teşekkürler.
Ulusal Organ Nakli Derneği, buyurun.
Ben Leo, Betty'nin arkadaşı.
Kendisiyle görüşebilir miyim?
Burada değil, bir seminere gitti.
– Madrid'de mi yoksa şehir dışında mı? – Madrid'de.
Hotel Escuela'da.
– Her zamanki gibi. – Evet.
Bu gece dönecek.
Not bırakmak ister misiniz?" – Hayır, teşekkürler.
Oğlunuz derneğin sorunları için kaygılanıyor muydu?
Hiç bilmiyorum.
Aslında, o vicdani retçi olmak istiyordu.
Şiddet, hoşgörüsüzlük ve savaştan nefret ederdi, herkes gibi.
Sonra başka insanların yardımına koştu.
Tabii.
Ölümden hiç söz etmiş miydi?
Ölüm mü? O henüz 16 yaşında bile değildi!
Sizinle bunları konuştuk, çünkü...
...bazı insanlar organlarını bağışlıyorlar.
Acaba eğer Juan...
Ona organ nakli mi yapacaksınız?
Bu da hâlâ umut mu var demek?
Var, ama oğlunuz için değil.
Diğer hastalar için.
Şunu anlamaya çalışın:
Onun organları başkalarının yaşamını kurtarabilir.
Juan'ın tüm organlarını kullanabiliriz.
Çünkü genç ve sağlıklı. Beş kişiyi kurtarabiliriz.
Ama bunun için onayınız gerekiyor.
Rica ederim, zaten yeterince acılıyım.
Geçen akşam birisi bana bundan söz etti...
...ama onu sakatlamanıza izin veremem.
Onu sakatlamayacağız. Bu dahili bir operasyon.
Hiçbir şey anlamayacaksınız.
Ben evladımı görmek istiyorum!
Biraz düşünün.
Konuştuğumuz ailelerin %80'i buna onay verdiler...
...ve bu sayede acıları hafifledi.
Tecrübeyle sabittir.
Organlarını kime vereceksiniz?
Kimin ihtiyacı varsa ona.
Mesela bir Arap'a mı?
Arap mı? Irkına ya da sosyal konumuna bakmadan...
...ihtiyacı olan herhangi birine vereceğiz.
Ben Araplar'ın çok zengin olduklarını...
...ve her şeyin ticaretini yaptıklarını okumuştum!
Belki bir üçüncü dünya ülkesinde böyle olabilir.
Bunun için İspanya'da genel bir uydulamamız...
– Genel uygulama. – Genel uydulama...
Organ bağışı için...
...genel bir uygulama var.
Tam bir şeffaflık içinde çalışıyoruz. Afedersiniz.
Sonuçta organlar Madrid'de mi kalacak?
Bunu size söylemeye yetkimiz yok.
Bilemiyorum...
İzin verin düşüneyim. Şu an çok acılıyım.
Oğlumu görmek istiyorum.
Bekleyemeyiz.
Zamanımız azalıyor. Bir an önce karar vermelisiniz.
Size zaman tanıyacağız.
Yardım edebileceğimiz bir şey olursa, lütfen bize bildirin.
Bizler bunun için de buradayız.
Bu işe başladığımızı varsayalım.
Asla geç değildir.
Gidelim.
Manuela, harikaydın.
Teşekkürler, ama sanki çok mu acıklı oldu?
Bilakis, her seferinde daha iyi oynuyorsun.
Filmi başa sarayım.
Yorum yapmak isterseniz, kaseti durduracağım.
Roberto, sence nasıldı?
Korkunçtu!
Özellikle de Manuela'nın beyin ölümünü anlamak istememesi.
O kadar da değil. Ben hemşireyim.
Ama çoğu kimse EEG'nin ne olduğunu bilmez.
Beyin ölümünün açıklanması ve anlaşılması kolay değildir.
Bu aşamada insanlar çok acılıdır...
...ve her türlü umuda sarılırlar.
Yakınlarının ölümünü anlamadıkları ya da kabullenmedikleri sürece...
...onlara organ bağışından söz etmemelisiniz.
Diğer yandan, çok açık ve duyarlı olmalısınız.
GENEL ORGAN BAĞIŞI UYGULAMASI
İtiraf etmeliyim ki, bu Arap meselesi...
...beni çok kızdırdı. Çılgına döndüm.
Çünkü Manuela'nın tepkisini yargılıyordunuz.
Benim değil, Betty, Juan'ın annesinin. Ben ırkçı değilim. – Tabii.
Senin itirazın anlaşılabilirdi.
Bir de "Uygulama" yerine "Uydulama" dediğimde...
...kaçıp gitmeyi düşündüm.
Az daha altıma kaçıracaktım.
O kadar önemli değil.
İnsanları asla yargılamayacaksınız. En önemlisi bu.
Acı ve korku, en abartılmışları dahil olmak üzere...
...her tür tepkiyi anlaşılır kılar.
Leo, ne işin var burada?
Seni görmem gerekiyordu. Uzun sürmez.
– Bir şey mi oldu? – Hayır, yağmur yağıyor.
– Tam da zamanıydı! – Lütfen beni barda bekler misin?
Görüşürüz, Leo.
Evet Leo, ne oldu?
Şu botları çıkarmama yardım eder misin?
Ben çıkartamıyorum.
Ama Leo.
Bana öyle bakma. Bunu yapacak kimseyi bulamadım.
Hizmetçim Blanca bugün izinli.
Onu aradım, ama evde yoktu.
Haydi, haydi...
Sırılsıklam olmuşsun.
– Başıma neler geldiğini bir bilsen. – Otur.
Haydi bakalım, ver şu ayağını bana.
– Çok sıkı! – Öyle.
Paco bunları bana iki yıl önce almıştı.
O gece bunları ayağımdan çıkartabilmem için yardım etmişti, çünkü ben becerememiştim.
Diğerini ver.
– Oh, rahatladım. – Leo, bu şekilde dışarıya çıkamazsın.
Ne şekilde?
Başka bot mu getirdin?
Bunları çıkartabiliyorum.
Ne kadar da alıngansın.
Ya ne yapmalıydım, Betty?
Teşekkürler.
Bu akşam yemeğe çıkalım mı?
Sen gelebiliyorsan, bence hava hoş.
Endişelenmene gerek yok. O kadar da kötü değilim.
Böyle devam edebilirsem, "İsimsiz Alkolik"i bitireceğim.
El Pais'teki arkadaşım Angel'i görmeye gittin mi?
Henüz değil.
– Umursamıyor musun? – Umursuyorum, ama utandım.
Saçmalama. Angel benim yakın arkadaşım. Üstelik çok da tatlıdır.
– Söz ver bana, yarın gideceksin. – Pekâlâ.
Ona kim olduğumu söyledin mi?
Hayır.
İstersen kendin söylersin.
Betty, belki sarhoş oldum ama, her şey bana çok karmaşık görünüyor.
Leo, biraz dışarıya çık ve gez.
Paco arayacak diye, bütün gün evde oturamazsın.
Çıkmak isterdim ama yapamam.
Eğer yapamıyorsan bir uzmandan yardım alalım.
Gerek yok. Benim tek ihtiyacım Paco.
Leo, eşiyle sorunları olan tek kadın sen değilsin.
Bunu bilmek daha iyi hissetmemi sağlamıyor.
Blanca, sana bir şey söyleyecektim, ama neydi unuttum.
– Fosfor hapınızı alın. – Ah, evet.
Hafızama bir yararı yok, ama beni azdırıyor.
Fosforun afrodizyak olduğunu biliyor muydun?
O nedir?
Oh, şimdi hatırladım...
Beyefendi ararsa, gece tekrar aramasını söyle.
Sana nasıl olduğumu sorarsa da, yalan söyle ve "İyi" de.
Oğlum.
Şişeleri taşımam için yardıma geldi.
Oh, geç kalıyorum.
Merhaba anne.
– Ona söyledin mi? – Hayır.
Ne bekliyorsun ki?
Onu bırakamam. Bana ihtiyacı var.
Anne, bu kaçırılmayacak bir fırsat.
Böylesi kim bilir bir daha ne zaman çıkar.
Ne fırsatı?
Sözleşmeyi görmeden inanmam.
Sen işine bak, ben gerisini hallederim.
Bu beni endişelendiriyor.
Bir yapımcının, hiçbir garantisi olmadan sana nasıl bir milyon verdiğini anlamadım.
Çöpü boşalt.
Sana, "Karşılığında...
...hiçbir şey istemiyorum" mu dedi?
Sana ne!
Antonio, neden ben? Yıllardır hiç dans etmedim.
Dizlerim iyi değil.
Kes şunu, anne. Sen en iyisisin!
Öyleydim.
Ama bu çok zaman önceydi.
Teşekkürler.
Gazetenin en sevdiğim yeri burası.
Evet, sanki kalp ve damarlar gibi.
Burası çalışmazsa, El Pais çalışmaz.
– Sadece El Pais değil. – Afedersiniz.
– Angel? – Benim.
– Ben Leo. – Leo kim?
Leo Macias, Betty'nin arkadaşı.
Ah, evet. Betty sizden bahsetti.
Sizin için ne yapabilirim?
Çok cüretkâr olduğumu düşünebilirsiniz ama...
...gazetenizin edebiyat köşesinde yazmak istiyorum.
Gördüğünüz gibi, bu çok cüretkârcaydı.
Biraz cüret...
...ilave için hiç de fena olmaz. Biraz yenilemeyi düşünüyordum.
Sizin hangi yazınızı okudum? – Hiçbirini.
– Neden? Okuma yazması yok gibi mi duruyorum? – Hayır, ben hiçbirini yayımlamadım.
Elbette, sırf Betty'nin arkadaşı olduğum için işi alamayacağımı biliyorum.
Bu yüzden, size fikir vermesi için bazı yazılarımı getirdim.
Bir roman...
...ve iki deneme.
Neyse, daha fazla zamanınızı almayayım. Teşekkürler.
Yapmayın canım. Haydi, gelin ofisime geçelim.
– Tuvalet nerede? – Hemen şurada.
"Soğuk Oda" adlı roman sizin mi?
– Evet, tabii. – İmzalı değil.
Unuttum.
– Kahve? – Evet, lütfen.
Ne zamandan beri yazıyorsunuz?
On yaşımdan beri.
Ailece, Stremadura'ya taşınmak zorunda kalmıştık.
Okuma yazması olmayan birçok kişiyle aynı yerde oturuyorduk.
Üç kuruş paraya, komşularımızın...
...mektuplarını yazar ve okurdum.
O zamandan beri okumayı ve yazmayı hiç bırakmadım.
Mükemmel!
– Biraz alır mısınız? – Hayır, teşekkürler.
Edebiyatın özel bir dalında uzmanlığınız var mı?
Hayır, ama daha çok beğendiğim ve uzak durduğum...
...İspanyol edebiyatı hakkında yazıyorum. Ayrıca...
Başka bir şartınız mı var?
Evet.
Takma isimle yazmayı tercih ediyorum.
Sorun değil.
Hangi yazarları beğenirsiniz?
Daha çok kadınları.
Djuna Barnes, Jane Bowles, Dorothy Parker...
...Jean Rhys, Flannery O'Connor, Virginia Woolf...
...Edith Warton, Isak Dinesen, Janet Frame gibi...
...çılgın, maceracı ve intihara eğilimli olanları.
Denemelerimden biri olan "Yaşam ve Istırap" bunlar hakkında.
Bu yüzden hepsini birden hızlıca sıralayabildim.
Ben de kadın yazarları severim.
Ne güzel.
Amanda Gris hakkında ne düşünüyorsunuz?
Onun kadın olduğunu size kim söyledi?
Daha önce kimse onun bir fotoğrafını görmedi...
...hiç kimse onun kim olduğunu bilmiyor.
Tamam.
Ama tarzı tipik kadınsı.
Barbara Cartland gibi Brezilya pembe dizileri yazıyor.
Görüyorum ki duygusal edebiyattan hoşlanmıyorsunuz.
Bilakis, ama onun çalışmalarının...
...duygular hakkında olduğunu düşünmüyorum.
Acı yok, ıstırap yok...
...yalnızca kibarlık ve sahte duygusallık var.
Bu sizin fikriniz. Ben öyle düşünmüyorum.
Bu kitabı beş sayfada anlatabilir misiniz?
Korkarım aradığınız kişi ben değilim.
Amanda Gris'ten nefret ederim.
Daha iyi.
Amanda Gris'i sevenler için, genellikle lehte ve aleyhte makaleler yayınlarız.
Siz de onun aleyhinde yazanlardan biri olacaksınız.
Kimsenin aleyhinde yazmak istemiyorum.
Hayatım zaten bir sürü olumsuzlukla dolu.
Daha fazlası olsun istemiyorum...
...bir de üstüne para almayı hiç.
Hoşça kalın.
Ben...
Akılsız kadın!
– Rosa, ben Leo. – Leo! Gelsene.
– Nedir bunlar? – Birkaç giysi.
Belki çok iyi değiller ama...
Tabii ki öyleler. Üstelik yepyeniler!
Küçük kızım benim! Benim küçük kızım gelmiş!
– Nasılsın, anne? – Şöyle böyle işte. Kızım nasılmış?
Kızının pek keyfi yok.
Havalar ne kadar da kötü! Sanki Madrid!
Evet, bu da sinirleri geriyor!
Hiç yoktan kendini sinirlendiriyor.
Kes sesini, bit suratlı!
Kardeşin benim çok sinirli olduğumu ve bunları uydurduğumu düşünüyor!
Bu mevsimde olur böyle. Ben de aynı durumdayım.
Bacaklarım kurşun gibi ağır.
Dışarıya çıkıp dolaşmalısın. Yoksa iyice hareketsiz kalacaksın.
Evet, eski bir fosil gibi!
Onu hiç dışarıya çıkartmıyor musun?
İstemiyor ki!
Bir dazlak boğazımı kessin...
ya da bir araba beni ezsin diye mi?
Bu dazlaklar benim peşimdeymişler...
Öyleler tabii! Çünkü onlara domuz ve hipi muamelesi yapıyorsun.
Ayrıca onlar silah taşımazlar.
Gözüm iyi göremezken, bir dazlakla bir işadamını nasıl ayırt edeceğim?
Göz doktoruna gitseydin, öyleyse!
Al bakalım, yeni Amanda Gris.
Artık ne okuyabiliyorum, ne de dantel işleyebiliyorum!
Ama ben okuyabilirim. Bu "Seçki" harika.
Gel, bu sandalyeler sırtımı acıtıyor.
Ama kardeşinin hoşuna gider...
...bayılır yaldızlı şeylere. Tam bir çingene!
Bütün gün boş boş oturuyorum.
Hiçbir şey göremiyorum.
Göz doktoru kaç defa ameliyat olması gerektiğini söyledi.
Beni ameliyathaneye sokup öldürmek istiyor.
Ama ben istemiyorum!
Yaşadığım sürece de bunu kabul etmeyeceğim!
Ben ölünce ne istiyorsan yaparsın.
Böyle konuşma, anne!
Merak etme, çok fazla yaşamam.
Bunların hepsi, doktora gitmemek için bahane!
Leo, ameliyat karpuz gibidir.
Kesmeden iyi mi...
...kötü mü, bilemezsin.
– Haklısın. – Tam filozof!
Pekâlâ, filozof tuvalete gidiyor.
Kabız olmuşum. Gliserinsiz çıkmıyor.
Aç şu yolu, beni düşürmeye mi çalışıyorsun?
– Nasıl olduğunu gördün mü? – Korkunç!
Hiç sabretmiyor. Çıkartamadıysa...
...hemen gliserin fitili kullanıyor.
Ama sana hiçbir şey ikram etmedim!
Nasıl da düşünemedim?
Hazırlamıştım da.
– Kahve yapmıştım. İster misin? – Evet, lütfen.
Onun dediğinin tersini söyle, hemen dişlerini gösteriyor.
– İyice saldırganlaştı. – Yaşlandı artık.
Burası onun için çok boğucu.
Kardeşi Petra ve büyükannem gibi oldu.
Hepsi deli bunların.
Bu, annemin kanında var.
Biraz kalamar almaz mısın?
Hayır, sadece kahve içeceğim.
Bizim de sonumuz böyle olacak. Aynı kanı taşıyoruz.
Nasıl giyindiğini gördün mü? Köprü altı serserileri gibi duruyor.
Biraz puding?
– Ama çok hafif, hayır diyemezsin. – Peki.
– Al bakalım. – Bu çok!
Rosa, başlama yine!
Peki, ama sadece Santiago bir iş bulana kadar.
– O nasıl? – Pekiyi değil.
Günübirlik yaşıyor ve içtikçe içiyor.
Bir de başımda annem... tam köşeye sıkıştım.
Rosa, onu yanıma almalıyım diye düşünüyorum.
Sakın ha!
Sen onunla baş edemezsin.
Ben alıştım.
Beni mi çekiştiriyordunuz?
Sizi dinlemedim. Aklım hâlâ başımda.
Keşke ayaklarım da o kadar iyi olsaydı.
Ellerin buz gibi olmuş.
Anne, sana aldığım sabahlığı neden giymiyorsun?
Ama o fazla güzel!
– Ama giymek gerek! – Ben onu güzelce dolaba kaldırdım.
Ona köprü altı kadını diyecekler. Ondan utanıyorum.
Kardeşin tatmin olmak nedir bilmez.
Zavallı kardeşim Petra gibi kaprisli.
– Aynı onun gibi! – Esas sen ona benziyorsun!
– Ve büyükanneme! – Bitti mi?
Bırakın artık bunu tartışmayı!
Ben köyüme döneceğim. Oradayken canınızı sıkmam.
Bizi sıktığını da kim söyledi?
Yemekten sonra gidip yatmaya göreyim...
...hemen gelip beni uyandırıyor!
– Öbür türlü de gece uyuyamıyor. – Hareket etmemi istiyor!
Ne yapacaktım yani, aerobik mi?
Tez vakitte ölsem de, benden kurtulsanız.
Nereye koydun şunları?
Her şeyi saklıyor!
– Ne arıyorsun? – Biberleri.
Burnunun dibindeler ya!
Gördün mü, haklıydım.
Göremiyorum.
Kör ya da değil, onun derdi köye dönmek.
Ve mümkünse bir an önce!
Madrid'den nefret ediyorum!
Anne, köyde tek başına yaşayamazsın.
Seninle ve evle ilgilenecek birine ihtiyacın var.
Tabii...
...dolaplarımı kurcalayıp sucuklarımı yesin! Kesinlikle istemem!
Şu biberleri al.
Aşçım olduğunu biliyorsun.
– Çingene ne anlar aşçılıktan. – Irkçı!
Mükemmel yemek yapıyor. Ayrıca ütülerimi de hallediyor.
Paco, "Kimse onun gibi gömlek ütüleyemez" diyor.
Her neyse, savaşta...
...kimse ona evdeki gibi bakamaz, değil mi Rosa?
– Biraz daha çörek ister misin? – Hayır, teşekkürler.
– Pakete koyayım. – Zahmet etme, Rosa.
Korkunç görünüyorsun.
Biraz da kalamar koyuyorum.
Sanki yeterince dert yokmuş gibi...
...bir de kalkıp savaşa gitti.
Pide de koydum.
Başına kötü bir şey gelmemesi için dua ediyorum.
Benim için de et.
Elbette evladım. Hepiniz için ediyorum.
– Ama benim için değil. – Sen tanrıtanımazsın!
Ne olmuş yani? Bu dua etmene engel mi?
– Poğaça ister misin? – Hayır.
Aslına bakarsan, biraz yardıma ihtiyacım var...
...köydeki vergilerim için. – Ah, evet.
Al bakalım.
Bir de, haftaya çocuğun doğum günü var.
Onun hiçbir şeye ihtiyacı yok.
Bir kota ihtiyacı var...
...hep aynısını giyiyor. Artık koca adam oldu.
Hem de terbiyeli ve ciddi bir çocuk.
Pantolonlarını hiç yıkamayan kız kardeşi gibi pasaklı değil.
Aynı büyükannesinin kafasında!
Kalamarlar!
Leocadia, bu var ya, tam başımın belası.
"Senin karşında...
"...çırpınan bir kadın.
"Djuna Barnes."
Leo, ben Angel.
Hangi Angel?
"El Pais"ten Angel.
Bağışlayın, yarına kadar bekleyemedim.
Denemelerinize ve romanınıza hayran kaldım.
Gerçekten mi? Beğendiniz mi?
Hem de çok.
Benimle dalga geçmiyorsunuz, değil mi?
Ben mi?
İçkili misiniz?
Evet ve öyleyken asla yalan söylemem.
Kendinize bir takma ad bulun, çünkü onları yayımlayacağız.
"Yaşam ve Istırap" ilk çıkacak ilavede yer alacak.
Sizi arayabilir miyim, Leo?
Lütfen arayın, Angel. Yani... "Ara" demek istedim.
"Yaşam ve Istırap" başlığı hoşuma gitti.
Bola de Nieve'nin bir şarkısı.
Biliyorum... "Bana kalan yalnızca yaşam ve ıstırap...
...sevgilim, terk edip gitme beni!"
Kübalı duygusuyla Djuna Barnes'i karşılaştırsana...
...ne kadar özgün ve güzel görünüyor.
Evet, beni etkileyen de bu.
Romanın için bir yayıncın var mı? Eğer yoksa, ben yardım edebilirim.
Aslında... yayımlamayı hiç düşünmedim.
Öyle mi? Neden yazdın o zaman?
Zevk için.
Yazmayı çok seviyorum.
Güzel. İş hakkında konuşmak için beni görmeye gel.
Sabah için de beni bağışla.
Kötü birisi değilim...
...ama bazen zırvalayabiliyorum.
Pekâlâ. Hoşça kal.
– Evet? – Paco? Benim.
Leo, saat kaç?
Erken...
Erken mi? Neredeyse gece yarısı!
Uyuyordum. Ne oldu?
Mutluyum...
...ve bunu seninle paylaşmak istedim.
Bu sabah "El Pais"e gittim ve...
Leo, sen içkili misin?
Hayır, neden?
Çünkü gecenin bu saatinde...
...sesin pek mutlu geliyor.
Madrid'de geç bir saat değil.
Madrid'de hiçbir zaman geç olmaz...
...ama ben Brüksel'deyim.
Doğru.
Yarın seni arayıp her şeyi anlatırım.
İyi misin?
Evet, iyiyim, aşkım.
Seni çok öpüyorum.
Yarın görüşürüz.
Evet, buyurun?
Yarbay Francisco Arco'yla görüşebilir miyim, lütfen?
Şu an burada değil. Kim arıyordu?
Ben karısıyım, Madrid'den.
Evet, aradığımı ve beni aramasını söyleyin, lütfen.
Başka bir şey var mı?
Hayır, sadece beni arasın.
Anlaşıldı. Hoşça kalın.
Peki, hoşça kalın.
Leo! Nihayet!
Bak, ikinci baskı hazır bile!
Harika!
– Ne zamandır görünmüyorsun? – Meşguldüm.
Geçen hafta sana romanı gönderdim.
– Evet, aldım. – Ve?
Bu bir Amanda Gris romanı değil.
Bu değişikliğin nedeni ne?
– Sanırım gelişiyorum. – Neden?
Çünkü canlıyım.
Ama kitapların çok iyi satarken neden değişesin ki?
Tatlım, serinin adı "Gerçek Aşk"...
...ve sen bize, kızının, tecavüz etmeye kalkan babasını...
...öldürdüğünü öğrenen bir annenin...
...hikâyesini gönderiyorsun!
Ve cesedi saklamak için de...
...komşu lokantanın buzhanesine koyuyor!
Bir cesetten kurtulmak kolay değildir.
Anne de kızını kurtarmak istiyor.
Sen olsan çocuğun için böyle yapmaz mısın?
Biz burada romandan söz ediyoruz...
çocuklardan değil.
Kimisi bizi yaşamın dışına iter.
Diğeri ise yaşamın tatlarını yeniden verir.
İnsanlar bizim kitaplarımızı, mutsuzluklarını unutmak...
...sahte de olsa daha iyi bir dünya hayal etmek için satın alıyor.
– Kahve? – Hayır, teşekkürler.
Bu roman, gecekondularda zombiler gibi yaşayan insanların...
...hayal kurmasına yardımcı olamaz.
Hastanede, hastaların altını temizleyen biri gibi olmayı kim ister?
Kayınvalidesinin uyuşturucu bağımlısı, oğlunun eşcinsel olmasını...
...ve zencilere zaaf duymayı kim ister?
Sen aklını mı kaçırdın?
Belki, ama bu gerçek, Alicia.
Gerçekmiş!
Ülkede zaten yeterince "gerçek" var.
Gerçekler gazete ve TV'de olur.
Sonuçta...
...bu "gerçek" yüzünden, ülke patlamak üzere.
Gerçek gizlenmelidir.
Alicia, konuyu değiştirme.
Oğlunun bir bağımlı olması, kimsenin suçu değil.
Bu seni ilgilendirmez!
Sahi, aklıma geldi... Sen geçen gün ona 5,000 peseta mı verdin?
Ben mi? Onu tanımıyorum bile!
O seni tanıyor, burada görmüştü.
Bu ne yahu!
Çok kötü!
Benden çaldığını sanıyorum. İnanabiliyor musun?
Ama seninle yolda karşılaştığına...
...ve botlarını çıkartması için senin para verdiğine dair yemin etti.
Sürekli yalan konuşuyor. Beni deli edecek.
O senin oğlun muydu? Doğru söylemiş.
Sahi mi? İşin ilginci, ona inanmıştım!
İşimizin başına dönelim.
Alicia konuşmaya başladı mı, susmak bilmez.
Tabii.
Leo, seninle aşk hikâyeleri yazman için anlaştık.
Romanda aşk hikâyesi var.
Hani nerede? Ben göremedim.
Boşanmış olmasına rağmen...
...karısını unutamamış olan lokantacı.
Karısını cenazede görebilmek için...
...kayınvalidesini öldürtmek üzere kiralık katil tutmaya karar veriyor.
Sonra da eve dönmesi için onu ikna etmeye çalışıyor. Bu mu yani?
Evet, o.
Ne yani? Karısıyla görüşebilmek için yapabileceği en iyi şey...
...kayınvalidesini öldürtmek mi?
Biliyorum size saçma geliyor ama, gerçek bir olaydan esinlendim.
Puerto Rico'da yaşanmış.
Dalga geçiyorsun.
Hayır.
Romanı beğenmediyseniz de üzgünüm.
Dur bir dakika.
Bir sorun var, Leo.
Büyük bir sorun.
Sözleşmeye göre üç yıl boyunca...
...bize yılda beş aşk hikâyesi...
...teslim etmen gerekiyor.
Hatırlatayım:
"Birbirinden farklı aşk ve lüks hikâyeleri.
"Edebe aykırı olmamak kaydıyla müstehcen sahneler, kış sporları.
"Parıldayan güneş, seçkin komşular.
"Yüksek memurlar, başkanlar, yupiler.
"Politikacılar yok.
"Toplumsal bilinç yok.
"İsterseniz birkaç gayri meşru çocuk.
"Ve mutlu sonlar.
Ayrıca sözleşmede...
...sana kaç milyon ödeme yapıldığı da yazıyor.
Bunlar da senin şartların: Gerçek adını kullanamayız...
...ve açıklayamayız. Fotoğrafını kullanamayız...
...ve söyleşi öneremeyiz.
Biz her şeyi kabul ettik, Leo...
...ve sözleşmeye saygı gösterdik.
Halbuki sen... İşte sorun burada.
Sorun renkle ilgili.
Leo, açık konuşur musun? Benimle bilmece gibi konuşma.
Artık aşk hikâyeleri yazamıyorum.
Karanlığa gömüldüler. Deniyorum, ama kağıtlarım hep kapkara.
Saçmalık! Sen yirmi yıldır aşk hikâyeleri yazıyorsun!
Böyle aniden nasıl yazılacağını unutmuş olamazsın!
Tüm dünya birden bire değişebilir.
Ben gidiyorum.
Hayatım, sözleşmeyi ihlal ettiğin için...
...Tomas seni mahkemeye vermeden tekrar bir denesen?
Villanı, özgürlüğünü, Karayipler'e yapacağın yolculuğu...
...güzelliğin uğruna yaptığın harcamaları...
...yoksul aileni ve anonimliğini düşün.
Hoşça kal, Alicia.
Bizimle oyun oynama, Leo!
Oyun mu?
Ben sadece açık ve samimi olmaya çalışıyorum.
Sözleşme yüzünden kendimi zorlamak istemiyorum.
Avukatınla görüş. Neyle karşı karşıya olduğunu o sana söyleyecektir.
Bizi bu şekilde bırakamazsın!
Tomas seni mahkemeye verirse, bütün dünya Amanda Gris'in sen olduğunu öğrenecek!
Bunu düşünmüş müydün?
"Antoloji"nin ikinci baskısına iyi bir reklam olur.
Kocasının kim olduğu da öğrenilince...
...gerçekten hoş bir skandal olacak.
Ver onu mahkemeye, Tomas!
"Amanda Gris hakkında bildiğimiz tek şey...
"...takma bir isimle yazıyor olduğudur.
"Nasıl yazdığı hakkında çok fazla fikrimiz yok.
"Kalem mi kullanıyor yoksa daktiloyla mı yazıyor?
"Truman Capote, yazarlar...
"...ve daktilolar arasında ayrım yapabilmişti.
"Yoksa Amanda Gris sadece iyi bir daktilo mu?
"Onun alanı kurgu...
"...ama yaratıcılıkla ilgisi yok.
"Kurgu derken...
"...yalanlardan söz ediyorum.
Çok sert!
– Kim o? – Benim, Leo. Açsana.
Leo, çıkıyordum.
Niçin aramadın?
Aradım, telefonun meşguldü.
Bekleyebilirdin.
Yapamazdım, ama istemiyorsan gidebilirim.
Açıyorum.
– Merhaba Leo. – Merhaba Betty.
Önemli bir sorunum olmasaydı seni rahatsız etmezdim.
Benim de sorunum var.
İstersen değişebiliriz.
Çok teşekkürler! Arkadaş olduğumuzu sanıyordum!
Eğer öyleysek, derdin nedir diye neden sormuyorsun?
Fırsat vermedin ki!
Buraya geldim, çünkü Amanda Gris hakkında bilgisi olan tek kişi sensin.
Bu garip tavrın nedir, Betty?
Neler oldu? Haydi, gel şöyle.
Her şeyi anlat.
– Yapamam. – Yapamaz mısın?
Hayır. İşle ilgili sorunlar.
Öyleyse ikimizinki de aynı.
Bir şeyler içelim mi?
Telefon.
– Ne? – Telefonun çalıyor, duymuyor musun?
Evet, ama ben gidip içecek bir şeyler alacağım.
– Ben bakayım mı? – Hayır, ben hallederim.
Merhaba. Hey, bu ne sürpriz!
Evet, burada.
Ona veriyorum.
Leo, sanaymış.
– Kim o? – Leo?
Paco! Burada olduğumu nereden bildin?
Seni evden aradım, yoktun.
Betty'de olabileceğini düşündüm.
Ne sezgi ama!
Bana her zaman, eğer seni evde bulamazsam...
...her yerde aramam gerektiğini söylersin ya.
Bu çok iyi.
Betty'yi görmek için özel bir nedenin mi vardı?
Bir sorunum var, daha sonra anlatırım.
Söylesene, benim için hiç kayan var mı?
Evet, elbette.
Burada da senin için Büyük Kanyon kadar iri kayalar var.
Ama söylesene, neler oldu?
Yayıncımla olan anlaşmamı bozdum.
Ayrıntıya girmeyeyim, çok karmaşık...
...ve sanırım senin de fazla zamanın yoktur.
Hayır, şu anda yok...
...ama üç gün sonra yüz yüze anlatabilirsin.
Nasıl?
Bir günlüğüne izin aldım.
– Öyle mi? – Evet.
Seni görmeye ne kadar çok ihtiyacım olduğunu bilemezsin.
Bu sefer her şey çok güzel olacak, söz veriyorum.
Brüksel'deki gibi olmayacak.
Umarım.
Ama Leo, ağlama sevgilim.
Duygulandım, mutluluktan ağlıyorum.
Tamam, durdum.
Kendimi denetleyebiliyorum, gördün mü?
Gördüm. Betty'ye selam söyle.
Paco selam söylüyor.
– Sen de ona söyle. – O da sana söyledi.
– O nasıl? – Zavallının bazı sorunları var.
– Ne tür sorunlar? – Bilmiyorum, bana söyleyemezmiş.
– Nesi varmış diyor? – Başım belada.
Başı beladaymış. İşle ilgili sorunlar.
– Gerçekten mi? – Evet.
En azından öyle görünüyor.
Pekâlâ, artık kapatmalıyım. Çok öptüm, sevgiler.
Ben de tatlım. Kocaman kayalar.
Paco'nun burayı araması sence de garip değil mi?
Evde yoktum ve biliyor ki benim tek arkadaşım sensin.
Geliyor muymuş?
Evet, üç gün sonra.
Bu kez onunlayken doğru düzgün hareket et.
Ağlama, bağırma, onu dinle.
Bir yetişkin gibi davran.
Kavga gürültü olmayacak, yemin ederim.
Bir de... bu kaya hikâyesi nedir?
Paco'ya senin için kayası olup olmadığını sordun.
Bu "Seni seviyorum" demek.
Henüz evlenmiştik...
Caddede yürüyorduk ki...
..."Kaya" adında bir banyo takımı reklamı gördük...
...sloganı da "Seni seviyorum, Kaya" idi.
O günden beri, başkalarının önünde...
...eğer anlamalarını istemiyorsak...
..."Seni seviyorum" yerine "Kaya" diyoruz.
Hanımefendi?
Buradayım, Blanca!
– Buldum! – Nihayet!
İki hafta önce kuru temizleyiciye götürüp bırakmışsınız.
Tamamen unutmuşum. Kafam yerinde değil, Blanca.
Sabahtan beri akik küpelerimi arıyorum.
Etajerin üstündeki kutudalar.
Bir de sen bakar mısın, lütfen. Ben göremedim.
Mücevherlerin ortadan kaybolmasından hoşlanmıyorum.
Ben de öyle.
Buraya benden başka kimse girmiyor.
Paco!
Leo? Ben Angel.
Eyvah!
Buraya gelebilir misin? Bana haber ver, lütfen.
Nerede bu telefon?
Bir sonraki sayımızda yayımlayacağımız...
...Bigas Luna'nın, senin "Soğuk Oda" romanının benzeri...
...bir hikâyeye dayanan bir filme hazırlandığı...
...hakkında bir söyleşi okudum. – Alo, Angel, buradayım.
Neler oluyor?
Garip bir halin var?
Ahizesiz konuşuyorum.
Senarist Juan Jose Bures'i tanıyor musun?
Hayır, üzgünüm.
Senin romanına benzer bir senaryo yazmış...
…ve Bigas Luna da filme çekecekmiş.
Gerçekten mi? Ne tesadüf!
Tesadüf de olabilir, fikir hırsızlığı da.
Sanmıyorum.
Senden başka okuyan olmadı ki.
Ama telifini almıştın, değil mi?
Hayır.
Ama nasıl olur?
Yayınlamayı düşünmüyordum.
Doğrusunu istersen, seni anlamıyorum, Leo.
Sen bunu bir yerlerden aşırmadığına emin misin?
Ben mi?
Bizi bağlamadığı sürece, fikir hırsızlığıyla alıp veremediğim yok!
Peki. Hemen geliyorum.
Soruma cevap vermedin.
Biliyorum.
Pekâlâ, geliyorum.
Hanımefendi, küpeleri hiçbir yerde bulamadım.
Miguel Yuste Caddesi, 40 numara, lütfen.
Yayımlamış!
"Amanda Gris Sadece Bir Daktilo mu?" "Yazan: Paz Sufrategui"
"Amanda Gris, Duygusal Romanların Alexandre Dumas'sı".
"Yazan: Pachy Derma"
Bu Pachy Derma da kim acaba?
Hoş geldiniz, Paz Sufrategui.
Kimse bilmek zorunda değil.
Makalemi yayımladığın için teşekkürler. Bu beni çok mutlu etti.
Diğer yazar kim? Hani aynı konuda...
Pachy Derma mı? – Evet.
Hizmetinizdeyim.
Olur mu canım öyle şey?
Kötü niyetle abarttığımı mı düşünüyorsun?
Yazmak ciddi bir iştir, hele ki Amanda Gris hakkında.
Ama sen onu pek sevmiyorsun.
Yarın Colmenar de Oreja'da çığlık atma yarışması var.
Gelmelisin, çok komiktir...
...sen de çok eğlenirsin. – Gelemem.
Belki tıp öğrencilerinin gösterisini tercih edebilirsin?
Onlarla ilgili bir makale yazabilirdin.
Yarın çok meşgul olacağım. Kocam eve geliyor.
Oo, kocan mı var?
Aramızda dağlar olduğunu biliyordum.
Amanda Gris'in dediği gibi...
"Bu bana Billy Wilder'ın garsoniyerini hatırlatıyor".
Bence de.
Bu filmde Shirley McLane, âşık olduğunu düşündüğü...
...birisini seviyor, ama aslında diğeri...
...ona âşık değil.
Maalesef, ben de âşık olduğunu düşündüğüm...
...birisini seviyorum.
Blanca, nasıl görünüyorum?
Çok seksi, hanımefendi!
Öyle mi diyorsun?
Emin değilim...
Paco!
Bu benim Antonio'dur.
Oh, Paco gelince gidebilirsin...
...ve lütfen yarın akşamüstünden önce gelme.
Hanımefendi, yarın akşamüstü oğlumla provaya gideceğim.
İki gün sonra gelirsin o zaman.
Gün boyunca kocamla baş başa kalmak istiyorum.
Elbette! Susuzluğunuzu giderin!
Herkes seni bekliyor.
Beklerlerse beklesinler. Ben çalışıyorum.
Lanet olasıca! Sen kendini ne sanıyorsun?
Bu ev, her şeyden önce gelir!
Oğlunun önce gelmesi gerekir!
Neler oluyor?
Bir gürültü duydum.
Hanımefendi, sizden bir iyilik yapmanızı isteyebilir miyim?
Dinlemeyin onu.
Kes sesini, kadın!
Hey, annenle bu şekilde konuşamazsın.
Afedersiniz.
Zaten yeterince sinirliyim. Bir içkiye ihtiyacım var.
– Sen de ister misin, Antonio? – Evet, lütfen.
Söyle bakalım.
Herkes bizi bekliyor.
Oraya sadece annem için gelmiş bir menajer var.
Sorunlarımızla hanımı sıkma. Onun derdi kendine yeter.
Nedir derdin? Onu götürmek zorunda mısın?
Evet.
Ne bekliyorsun, Blanca?
Ama ben...
Korktu, çünkü yıllardır dans etmedi.
Ama önce yemeği bitirmeliyim!
Ben hallederim, Blanca!
Hayır, sizin aklınız başka yerde.
Yahu, amma büyüttün.
Alt tarafı pirinçleri koyacağım.
Tamam. Eğer beyefendi geç kalırsa...
...üstünü alüminyum folyo ile kapatın.
Çok sıcak sever.
– Haydi gidin, iyi şanslar! – Size de!
Çok teşekkürler!
Bu kadar içki yeter.
Dur da kapıyı kapatayım.
Sürekli böyle durabilirim.
– Blanca içeride mi? – Hayır.
Yalnızız.
Onu görmek istiyorsan, üç gün... Nereye gidiyorsun?
Mutfağa. Gömleklerimi ütülemeliyim.
Ben ütülerim.
Gerçi onun gibi yapamam ama...
Fazla zamanımız yok.
Katılıyorum.
Bak, senin için ne yaptım?
Payeya! (İspanyol pilavı)
Ben yaptım.
Pekâlâ, Blanca yaptı... ama pirinçleri ben koydum.
Soğuk bu.
Mikrodalgada ısıtayım hemen...
Isıtılmışını sevmiyorum.
Üzgünüm.
Ne zaman geleceğini bilmiyordum.
Çünkü sen...
...bunu söyleme nezaketini göstermedin.
Özür dilerim, sinirlenme. Sorun değil.
Haydi, öp beni.
Ben duşa giriyorum.
Sabahtan beri aynı giysiler üzerimde.
Ama daha sonra konuşmamız gerek.
Sana birçok şey anlatacağım.
Ama bekleyebilirim.
Haydi, sen önce duşa gir.
Sonra da sevişiriz.
Sonra biraz dinleniriz.
Daha sonra yeniden sevişiriz.
Sonrasına da bakarız.
Gel buraya, sana yardım edeyim.
Pekâlâ? Şöyle bir...
Biraz yavaş ol!
Yatak odasına geçelim.
Bir şeyler yapman gerek...
...yoksa karşıma çıkan ilk adamın üstüne atlayacağım.
Fosfor yüzünden böyle oluyor.
– Ne fosforu? – Hatırlamıyor musun?
Hafızamı güçlendirmek için alıyorum.
Afrodizyak etki yapıyor.
Bir dahaki sefere geç kalırsan, erotik romanlar yazmaya başlayacağım.
Paco, ne oldu?
Hiçbir şey.
Benden kaçıyorsun.
Kaçmıyorum...
...ama sana söylemem gerekenler var.
– Neymiş? – Sakin ol.
– Çok sakinim. – Pek sayılmazsın.
Pekâlâ, neymiş şu mesele?
Mantıklı olacağına dair bana söz ver.
– Kim mantıklı değilmiş? – Sen!
Bağırmak ve ağlamak yok.
Bağıran da, ağlayan da yok!
Söyle bakalım!
Bütün gün izinli değilim.
İki saat sonra Torrejon'da olmalıyım.
Sonra da bir uçak beni Split'e götürecek.
– İki saat mi? – Evet, erkenden dönmem gerekiyor.
Bu olamaz!
– Savaş yeniden başladı. – Hep bunu söylüyorsun!
Leo, çocuklaşma.
Ben askerim. Görevlerimi sana izah etmek zorunda mıyım?
Sen benim kocamsın! Bana karşı sorumlulukların var!
Sorunlarımızı bir kenara bırakacağına dair söz vermiştin.
En azından savaş bitene kadar!
Çok üzgünüm! Ama benim de canım var.
Beni buzluğa koyup saklayamazsın ki!
Neden durumu anlamaya çalışmıyorsun?
Anlayacak ne var ki?
Yolculuğun her şeyden daha önemli.
Ben birçok kişinin hayatını kurtarmaya çalışıyorum!
Öyleyse neden benimkini kurtarmıyorsun?
Leo, ben masum insanlardan söz ediyorum...
onların yiyecekleri yok, bir parça ekmek için öldürülüyorlar...
...elektrikleri yok, doktorları yok. Umutları yok.
Benden söz ediyorsun.
Bencilliğin her şeyin üzerinde!
Bir an için kendini düşünmeyi bırakır mısın?
Hayır! Sen alçağın tekisin...
...çünkü özür olarak Bosnalılar'ın zavallı talihlerini öne sürüyorsun!
Evdeki savaştan kaçmak için...
...Barış Gücü'ne katıldın.
Bu savaşın tek kurbanı benim.
Barış Gücü'ne katıldığından beri...
...benden ayrıldın.
Eğer isteseydin...
...en azından sorunlarımızı çözene kadar...
...Savunma Bakanlığı'nda kalabilirdin.
Ama benden kaçtın.
Bunu neden kabul etmiyorsun?
Cevap ver bana!
"Senden nefret ediyorum.
"Senden nefret etmeye ancak böyle devam edebilirdim!
"Hayatımı sürdürebilmeme ancak bu nefret yardım edebilirdi!
"Tanrım, sana inanmıyorum, ama bana yardımcı ol!
– Gidiyor musun? – Evet.
Paco, lütfen, sana söylüyorum.
Ne var?
– Öğle yemeği yedin mi? – Hayır.
Başka bir şey var mı?
Evet, var.
Bana hâlâ yarım saat borcun var.
Paco, yalvarırım bana en azından bir gün zaman tanı.
Nerede, nasıl olursa olsun. Ama hemen söyle lütfen.
Sana 24 saat boyunca dayanabileceğimi sanmıyorum.
Yetişkinler gibi sakince konuşamaz mıyız?
Hayır.
Gitmeden önce, biz ne olacağız, söyler misin?
Bilmiyorum.
Evliliğimiz kurtarmak isteyip istemediğini bilmem gerek.
Ben, her şeye rağmen istiyorum.
Kapıyı açıp gitmeni...
..."Hayır" olarak mı almalıyım?
Leo, bana işkence etme.
Görmüyor musun? Dondum kaldım ve konuşamıyorum.
Ne büyük strateji!
Sen anlaşmazlıkları çözme konusunda uzmansın.
Evet, ama hiçbir savaş seninle karşılaştırılamaz.
Paco!
Bazen çok yavaş anlayabiliyorum.
Ne olursun, bir kez daha yanıtla.
Evliliğimizi kurtarmak için...
...az da olsa, şansımız var mı?
Hayır.
Hiç yok.
Leo, canım, orada mısın?
Yoksa meşgul müsün?
Acelesi yok, ama seninle konuşmak istiyorum.
Yalnızca bir dakika. Beni ara, olur mu?
Orada olmadığına emin misin?
Leo, evladım, orada mısın?
Bir süre bekleyeceğim. Umarım telefonu açarsın.
Anne... anne...
Kız kardeşinle kavga ettim. Ben köye dönüyorum.
Sana hoşça kal demek istedim.
Kendimi kötü hissediyorum, evladım.
Çok sinirliyim!
Ara beni.
Rosa'nın söylediklerine de kulak asma.
Orada mısın?
Sana hoşça kal diyebilmek isterdim.
Gözlerim iyi görmüyor, evladım.
Annen.
Kanalı değiştireyim mi?
Evet, lütfen.
# Ateşini yalnız sen düşürebilirsin, Felipe! #
# Felipe sizi tedavi etmekten... #
# ...memnun olacaktır! #
SENİ SEVİYORUM, KAYA.
Ne oldu?
# Buradaki her öğrencinin... #
# ...tek bir düşüncesi var! #
# Kirli işler istemiyoruz, çünkü çok çalışıyoruz! #
# Burada kirli işler dönüyor... #
# Her yerde kirli işler var! #
Günaydın.
Ee, nasılsın?
Korkunç.
Burada ne işimiz var?
Burası benim yeni dairem.
– Hiçbir şey hatırlamıyorum. – Ben hatırlıyorum.
Her şeyi hatırlıyorum ve sana şantaj yapacağım.
Şantaj mı?
Pencereden dışarıya bak.
Sanırım sarhoştum ve çok konuştum.
Evet, ve bana Amanda Gris gibi...
"Sırrımın Çiçeği" dedin.
Gazeteci olduğumu unut.
Ama bir şartla.
Neymiş?
Bunu bir daha yapmayacağına söz ver...
ve sırlarını benimle paylaş.
Anlaştık mı?
Anlaştık.
– Leo! – Betty!
Beni korkuttun.
Korkuttum mu? İnanmıyorum!
Korkutmaya da devam ediyorsun. Burada ne arıyorsun?
Bütün gece seni aradım. Neredeydin?
Ben mi?
Her yerde aradım: Hastaneler, polis...
Bağırma lütfen, başım ağrıyor.
– Bir bira içer misin? – Hayır, teşekkürler, artık içmiyorum.
– Betty? – Hayır, teşekkür ederim.
– Senin bir sakinleştiriciye ihtiyacın var. – Hiç kalmadı.
Dün gece hepsini içtim.
Haklıymışım! Bütün kutuyu yutmuşsun!
Yarım kutu. Bundan konuşmak istemiyorum.
Senin sorunun da bu! Hiçbir şey hakkında konuşmazsın!
Söylemek istediğin bir şey mi var?
Evet, söylemek istediğim bir şey var.
Buraya nasıl girdiğimi merak etmiyor musun? Bana anahtarları kim verdi sence?
Paco!
Bir de geçen gün...
...beni aradığında, neden şaşırmadın?
Beni aramamış mıydı?
Hayır! Gerçeklerle ne zaman yüzleşeceksin?
Gerçeği kabullenmen için ne yapmak gerekir acaba?
Benden gizlememelisin.
Bunu nasıl yapmamı bekliyorsun? Bir çift bot yüzünden...
...bunalıma giriyorsun.
Ne yapıyorsun sen!
Paco yıllarca seninle konuşmayı denedi.
Ama ne zaman anlatmaya kalksa, sen çığlık çığlığa bağırmaya başladın.
Paco o kadar acımasız değil.
Öyleyse neden bana söylemedin? Sen uzmanısın.
Uzmanı mı? Neyin?
Felaket tellallığının.
Bir de seminer düzenliyorsun.
– Pekâlâ, işte sana söyledim. – Güzel.
Güzel, bana söyledin.
Ve şimdi git lütfen.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Çünkü Paco'dan ayrıldım.
Ve bunu senin için yaptım.
Dün akşamki kavganızı anlatınca...
...onu terk ettiğimi söyledim. Çünkü seni bu halde yalnız bıraktı.
Her zamanki haliniz olduğunu söyledi ama...
...ben seni tanıyorum ve ne kadar üzüldüğünü biliyorum.
Ben de anahtarlarını aldım...
...ve seninle kalmak için buraya geldim.
Kusmukları ve boş ilaç kutusunu görünce, en kötüsünü düşündüm.
Nasıl kötü olduğumu bilemezsin!
– O biliyor mu? – Evet.
Sabah, uçağa binmeden önce...
...havaalanından aradı.
– Gerçekten Split'e mi gidiyor? – Evet.
Şimdi varmıştır.
Ne zamandır âşıksınız?
Brüksel'e taşındığından hemen sonra başladı.
Beni görmeye geldi.
Sen krize giriyordun...
...ve seni o halde görmeye dayanamıyordu.
Seni artık sevmiyordu ama bunu sana söyleyemedi.
Bana, senin bir arkadaşın ve psikolog olduğum için geldi.
Ama özellikle arkadaşın olduğum için.
Onu hasta olarak kabul edemezdim.
Bir meslektaşımın numarasını verdim.
Ama aramış mıdır, bilmiyorum.
Beni görmeyi sürdürdü...
...benim arkadaşlığımda huzur buldu.
Ve bir gün, nasıl oldu bilemiyorum...
...birbirimizi kollarımız arasında buluverdik.
Telefon...
Duyabiliyorum.
Bakmayacak mısın?
Sen bak.
Seni arıyorlar.
Söyle ona, kendime geldim ve anladım.
Bekle biraz da dışarıya çıkayım.
Leo, sen misin?
– Hayır, Leo değilim. – Ben annesiyim!
Telefona verir misin, onunla konuşmam lazım.
Tabii.
Annen.
Evet anne? Ben de seni aramak üzereydim.
Evladım, çok fenayım. Keşke başımda baban olsaydı...
Kes sesini bit suratlı!
Ben köydeki evime dönüyorum...
...çünkü bir dilenci bile kendi evinde efendidir!
Tamam anne, ben de seninle geliyorum.
Hemen seni almaya geliyorum.
Sen de mi geliyorsun? Ay ne güzel!
Leo, onu sokağa atan yok.
Kocan beni kovdu!
Santiago sadece...
...kendi evinde içki içmek için, ondan izin alamayacağını söyledi...
...ve o da ona ayyaş dedi! – Çünkü öyle!
– Sen beyinsizin tekisin! – Sensin o!
Sana kalsa hep susmam gerek!
Bana köpek muamelesi yapıyor!
Rosa, anne, lütfen sesinizi yükseltmeyin.
Rosa, sana sesini yükseltme dedi!
Geliyorum.
Ver şunu bana!
Kapattı!
Sesi çok garipti... Merak ettim şimdi.
Ben de seni merak ediyorum. Beni öldüreceksin.
Neden sen de bizimle gelmiyorsun?
Nasıl gelebilirim ki?
Bu kadar sorunun varken, seni burada nasıl yalnız bırakabilirim?
Beni delirteceksin!
Bil bakalım, kimi aklıma getirdin?
Kız kardeşim Petra, tıpkı onun gibisin!
Huzur içinde yatsın.
Aynı deli bakış.
Pide ister misin?
Ya bir parça fileto?
Hayır, istemiyorum.
Zayıflamayı kafana taktığından beri...
...iyice donuklaştın. Bunu sana söylemek istemezdim.
Angel, sakın rejim yapmayın.
Hiç merak etmeyin, ben yemek yemeyi çok severim.
Böyle gayet iyisiniz.
Küçükken tombuldu.
Doğumundan iki gün sonra, 5 kilo 200 gramdı.
Her yeri yumuk yumuktu, boğulacak sandık.
Sağ olsun, üvey annem, çok mübarek bir kadındı...
...bize, bebeği bahçeye koymamızı söyledi.
"Ama dışarısı buz gibi" dedim.
Bahçe kışın çok soğuk olur.
Neyse, kadıncağızın söylemesiyle...
...bebeği dışarıya çıkarttık...
...soğuk hava iyi geldi ve kurtuldu.
Hatırlıyor musun, Leocadia?
Bunu nasıl hatırlayabilirim, anne?
Hayır, hayır, ben, köyde söylediğim hemşire şiirini diyorum.
" Ne güzel bir sabah "
" Güneş ışıyor "
" Çiçekler kokularını salıyorlar "
" Ağaçlar uğulduyorlar "
" Daldan dala şakıyan kuşlar "
" Mutlu mutlu uçuyorlar "
" Şakımaları beni büyülüyor "
" Körpecik kuzuların "
" Melemelerini duyuyoruz "
" Çimenlerin üzerinde "
" Bulutlara benziyorlar "
" Buradaki kulübede "
" Birkaç çoban yaşıyor "
" Orada beyaz bir ev var "
" Zambaktan daha beyaz "
" Biraz uzağında da bir çiftlik"
" Çiftliğin arkasında bir meyve bahçesi "
" Bahçenin yanında bir ev var "
" Evin ardında kilise "
" Tepede meşe ağaçları "
" Tüm vadi, meyve ağaçlarıyla kaplı "
" Irmak boyunca üç büyük ağaç var "
" Bilemediniz mi? "
" Orası benim köyüm "
Arabayı görür görmez "Bu, Jacinta" diye düşündüm!
Nasılsın? Burada ne işin var?
– Aaa, Leo da burada! – Evet, Leom'la geldim.
İşte burada... Hey, ne oldu?
Yok bir şey, ayağı burkulmuştur.
Sakin ol Jacinta, her şey yolunda.
Bana kapıyı açın.
Merak etmeyin, bir şey yok.
Buradan.
Çorbana dokunmamışsın bile.
Neyin var, Leo?
Delireceğim, anne.
Sen değil! Kardeşin öyle, ama sen değil.
Aynen öyle, teyzem gibi...
...büyükannem gibi. Delireceğim.
Paco'nun yüzünden, değil mi?
Bunu biliyordum.
Talihsiz evladım benim.
Çok genç ve boynunda çanı olmayan inek gibi.
Çanı olmayan inek mi?
Evet, kaybolmuş...
...yabanileşmiş, altüst olmuş, benim gibi.
Senin gibi mi?
Ben de boynunda çanı olmayan bir ineğim...
...ama benim yaşımda bu normal sayılır.
İşte bu yüzden, burada yaşamak istiyorum.
Bir kadın eşini kaybettiğinde...
...çünkü ya ölmüştür ya da başka bir kadına gitmiştir...
kendi memleketine dönmelidir.
Kiliseye gitmeli...
...bu güzelim havayı komşularıyla soluyup, onlarla dua etmelidir...
...tanrıtanımaz olsa da.
Yoksa kaybolur...
...çanı olmayan bir inek gibi.
Küçük kızım...
...seni yetiştirmem kolay olmadı.
Bunlara ne deniyordu?
Dantel.
– Ya bunlara? – İğne oyası.
– Şu deyişi hatırlıyor musun? – Hangisini?
Hani şu, "Kıskançlık binlerce tığ düğümü gibi..."
"...hayatı bana zehir ediyor."
"Kıskançlık nedir bilmek istersen..."
"...en iyisi sen bana sor."
Ve bana.
Valentina teyzemi anlatsana.
– Kendini kuyuya attı. – İntihar mı etti?
Aynen öyle. Birkaç gün sonra onu buldular...
...ve çocuklarına haber verdiler.
Sonra onu kuyudan çıkardılar.
Onunla hiç hatıram yok.
Muhteşemdi ve bana birçok sır vermişti!
Evet, iyi bir kadındı, ama yalnızdı.
Evet, harikaydı.
Neden bana bir şarkı söylemiyorsunuz?
– Şarkı mı? – Haydi, bir şarkı!
Beni neşelendirecek bir şarkı.
Hani şu: "Ben Almagro'luyum"...
Lütfen...
# Ben Almagro'luyum #
# Zengin bir köyden geliyorum #
# Orada dantel işlerler #
# Patlıcan kebabı yaparlar #
Leocadia, seni arıyorlar.
Beni mi?
Evet, sen Leocadia değil misin?
– Kimmiş? – Tanımıyorum.
– Kadın mı, erkek mi? – Kadın, kadın.
Leo? Ben Alicia.
Alicia! Bu numarayı nereden buldun?
Senden, son gönderinden.
Öyle ya, gönderi.
İki romanına bayıldık!
Amanda Gris serisine başladığımızdan beri, yazdığın en güzel romanlar.
Bunu duyduğuma sevindim.
Söyle bakalım... "Soğuk Oda"ya benzeyen bir senaryonun...
...birisi tarafından filme alındığını okudum.
Evet, ben de okudum.
Bu sana garip gelmiyor mu?
Bilmiyorum...
Ama Tomas kötümser. Diyor ki...
Onu başka bir isimle birisine satmış olabilir misin?
Ben mi? Sen kabul etmeyince çekmeceme kilitlemiştim.
– Birisi çalmış olabilir mi? – Hayır.
Ama Alicia, onu senden çalmadıkları ne malum?
Kopyası olan tek kişi sensin.
Benden kim bir roman çalar?
Oğlun... uyuşturucu bağımlısı.
Bunu o yapmış olmalı.
Bir saatte fotokopisini çektirmiştir.
Ama bir kuruş harcamaya değmez, çünkü telifsiz.
Telifini almadın mı?
Hayır, ne yani bir çöpün telifini mi alacaktım?
Ama bazı çöplerin telife ihtiyaçları vardır!
Pekâlâ, oğluma soracağım.
En iyisi bunu unutalım, tamam mı?
Önemli olan şey, Amanda Gris'in geri dönüşü.
Evet, bu önemli.
Leo, bu ne sürpriz!
Söylesene, "Fascinacion"a numaramı sen mi verdin?
Evet, neden sordun?
Amanda Gris'in iki romanı ellerine geçmiş...
...ama ne yazdım, ne de gönderdim.
Ama bunu onlara söylemedin mi?
Hayır tabii ki.
Aferin!
Bunları sen yazmış olmayasın?
Evet. Farkı anlayıp red mi ettiler?
Hayır, çok sevmişler!
Bu ne küstahlık! Neden bana söylemedin?
Kabul etmezsin diye çekindim.
Unut beni Leo, artık özgürsün!
Ne zaman Madrid'e geliyorsun?
Yakında, ne yazık ki.
Paco boşanma işlemlerine başladı.
Ara beni.
"Seni görmek için yanıp tutuşuyorum."
Peki, ararım.
Ama bunu bana söylememiş olmandan hiç hoşlanmadım.
Öldüm!
Bu kilonla beni şaşırtıyorsun.
Teşekkürler Angel, ama seni kullanmak istemiyorum.
Daha önce başka yazarlara çalıştım.
Ama hiçbiri benim adıma yazmamıştı.
Her şeyin bir ilki vardır.
Ya sen?
Her zaman gül suyuyla hikâyeler yazmayı hayal etmişimdir!
Ne kadar da hoppasın!
Bu seni uzun zaman eğlendirir mi?
En azından sözleşmen bitene kadar.
Ya sen karşılığında ne istiyorsun?
Bunu düşünmemiştim, ama sakıncası yoksa...
Tabii yok.
Pekâlâ, ajansın gelirinin %20'sini alacaksın...
...geri kalanı da benim olacak. Şimdi kendini daha iyi hissediyor musun?
Evet. Ya sen?
Ben, sen nasıl istiyorsan öyleyim.
– Blanca! – Hanımefendi! Geleceğinizi neden söylemediniz?
Ya sen bana böyle büyük bir sanatçı olduğunu neden söylemedin?
Seni suiistimal ettiğimi düşünüyorum...
– Hanımefendi, bize çok yardımcı oldunuz. – Öyle mi?
Hem de düşündüğünüzden daha çok.
– Siz tanışıyor musunuz? – Evet, hep telefonla konuşuruz.
Beni hep cereyanda bırakır.
Ne zaman geldin?
Az önce. Doğruca buraya geldim.
Gerçekten, Blanca, sen... sen... sen...
– Abartıyorsun! Antonio! – Oğlun...
O çok... çok... çok...
Antonio, buraya gel.
Bak kimler var.
Sorun nedir?
Hiçbir şey.
Hayır, bir şey var.
Tiyatroda ışık saçıyordun...
...şimdi ise ağlamak üzeresin.
Yoksa ben mi çok memnuniyetsizim?
Hayır, ama bana Paco'yu hatırlatıyorsun.
Üç yıl önce, Atina'da...
...Madrid'deki gibi, çok fazla bar yok...
...sokakta yürüyorduk, yalnızdık...
...ve Paco yerdeki kutuyla senin gibi oynamaya başladı.
Çocuk gibiydi.
O yolculuktan aklımda kalan tek hoş anı, bu.
Şu andan itibaren futbol resmen yasaklanmıştır!
Yalnızca dans etmek serbesttir.
Eğer bir topaç dans edebiliyorsa...
...ben de edebilirim.
Angel, yaralandın mı?
– Bütün kemiklerim kırıldı. – Böyle söyleme.
Haydi, bana yardım et!
Daha iyi misin?
"Casablanca"yı hatırlıyor musun?
Ingrid Bergman, Rick'in barına girer.
Aynı masada otururlar.
Bogart şaşkınlıktan kaskatı kesilir.
Ingrid ona son kez nerede...
...karşılaştıklarını hatırlayıp hatırlamadığını sorar.
Paris'teydi.
Bogart duygusuzca yanıtlar:
"O günü hiç unutmayacağım."
Almanlar'ın Paris'i işgal ettikleri gündü.
"Onlar gri üniforma giyiyorlardı ve sen de mavi."
Sen de yaşamdan kaçmaya çalışırken maviler içindeydin...
...ve gelip benimkine girdin.
Bu günü unutmak istiyorum.
Ben hep hatırlayacağım.
Haydi, seni evine bırakayım, sarhoşsun.
Benimle kal.
Hayır, evime gitmeliyim.
– Yalnız başına mı? – Evet.
Şimdi çok güçlüsün!
Kırılganlığını tercih ederdim.
Hâlâ öyleyim.
Valizlerimi tek başıma eve çıkaramadım...
...çünkü bu beni korkutuyordu.
O kadar da güçlü değilim.
Ama Paco'suz yaşamayı öğrenmeliyim.
Haydi gidip beraber bir şeyler içelim. Alkol sana cesaret verir.
Alkolsüz yaşamayı da öğrenmeliyim.
Paco'suz ve alkolsüz.
Böylece her şey iyi olacak.
Buna cevap vermeyeceğim.
Ben Antonio.
– Antonio? – Gelebilir miyim? – Evet, tabii, Antonio
Antonio, ne oldu?
Annem size yiyecek bir şeyler getirmemi rica etti.
Bu saatte zahmet etmeseydi.
– Viski, öyle mi? – Evet.
Ben artık içmiyorum, biliyor musun?
Ama sen istersen ben de biraz içebilirim.
Bir kadeh ister misin? "Evet" de.
– Korkarım buzum yok. – Önemli değil.
– Bu gece burada mı kalacaksınız? – Evet, en azından deneyeceğim.
Tek başınıza mı?
Evet, neden?
Sizinle kalmamı ister misiniz?
Antonio, beni sinirlendirme. İçkini bitir ve git.
Ama daha önce size bir şey söylemeliyim.
Söyle bakalım.
Sizden bir şeyler çaldım.
Nasıl?
Önemsiz birkaç mücevher.
Ben dışarıdayken mi?
Hayır, hayır, buradaydınız.
Sizin unutkanlığınızdan yararlanarak yaptım.
Ayrıca romanınızın taslağını da ben almıştım.
"Soğuk Oda", ve ortağım...
...daktilo edip yapımcıya sattı.
Hani o filmi çekenlere.
Evet, okudum.
Öyleyse o sendin!
Ama ben hırsız değilim.
Elbette değilsin.
Gösteriyi gerçekleştirmek için...
...paraya ihtiyacım vardı.
Dans okulunun imkânları sınırlı.
Annen de benden bir şeyler çaldı mı?
Annem mi? O hırsızlardan nefret eder!
Bir öğrenirse... Bay Paco'nun geldiği günü...
...hatırlıyor musunuz?
Evet, hem de çok iyi.
O gün kavga ettik.
Evet, payeya yaptığımız gün.
İhtiyar beni şaşkına çevirmişti.
Bir daha dans etmek istemiyordu!
Annem sizi çok seviyor.
Ben de onu seviyorum.
Annem bana her gün...
...size ne kadar borçlu olduğumuzu anlatır.
Ve bu gece, bunu ödemeye mi geldin?
Bunun için kaç kez sevişebilirsin?
Senin gözünde değerim ne?
Rica ederim, böyle söylemeyin.
Bütün parayı size geri vereceğim.
Buna hiç gerek yok.
Bu gece izlediğim o harika gösteriye harcamışsın. Bundan daha iyi ne olabilir ki?
Öyle mi düşünüyorsunuz?
Yaşam böyledir.
Acımasız, çelişkili...
...gizemli ve bazen de adil!
Öyle diyorsanız...
Pekâlâ, öyleyse kalmalı mıyım, gitmeli miyim?
Kafam daha fazla karışmadan...
...ve bir kadın olduğumu unutmadan git!
Ayrıca, çok teşekkürler, Antonio.
Ne için?
Çünkü hayatımın bu karanlık döneminde bana yaşamam için neden verdin...
...ve üstelik bana Paco'yu unutturdun.
On beş dakikadır onu düşünmüyorum. Güle güle.
Girebilir miyim?
O nasıl söz, elbette.
Bu bana "Zengin ve Ünlü"nün sonunu hatırlattı.
İki kadın yazar arkadaş...
...dünyadan uzakta, bir şöminenin önünde...
...yalnız başlarına içiyorlar.
Evet, ama sen içmiyorsun...
...ve üstelik o bir yılbaşı gecesiydi.
Bana bir içki koy ve bırak gerisini halledeyim.
Öp beni.
Eğer bugün yılbaşıysa, bir insanın tenine dokunmak istiyorum.
Ve senin tenin tek dokunulabilecek olan.
Çeviri ve altyazı: Aliska, 2005 DivXForever.com